Moogie

Written by：Kasia Nosowska/P. Krawczyk

O czwartej rano minut pięć I pół

Zmarł szeptem jan w pościeli spuchł

Potężne ciało od stóp do głów

Wypełniał szczelnie opasły duch

Z trudem więc przeciskał się

Przez czarny tunel do boskich wrót

Tunel bowiem w rozmiarze L

O X za mały dla jana był

Kaszel piotra dozorcy raju

Z oddali gdzieś dobiegał go

Trwało nim strudzony jan

Poczuł nieba subtelną woń

O szóstej sześć czasu ziemskiego

Otyły astral utknął w tunelu

To tego dnia zaklinował jan

Dupą dostęp do nieba bram

Więc nie myśl że wieczność

Jest balem czy ucztą

Pobytem w kurorcie wesoły miasteczkiem

Bankietem z gwiazdami tańcami do rana

Herbatką u króla z szampanem ciasteczkiem

Więc nie myśl że wieczność

Jest balem czy ucztą

Pobytem w kurorcie wesoły miasteczkiem

Bankietem z gwiazdami tańcami do rana

Wieczność to tunel kończący się dupą

Dupą

Dupą

Dupą

Dupą

Dupą