Codziennosc

Niemocy ton coraz głośniej krzyczy w tobie

Każdy twój krok przybliża koniec

Gorące usta a w oczach ogień

Od marzeń odchodzisz I znów to samo

W codzienności mdlej koszmarze

Zanurzasz twarz zmęczoną I bladą

Wschodzący dzień nie cieszy cię wiec czekasz nocy

Mozolny trud znów spełzł na niczym ostudził dotyk

Gasi uśmiech sen o latach

W iluzorycznym szczęścia uścisku

Zakreślasz dni na kalendarzu

Głośno krzycząc ze zmienisz wszystko